Troost is voor mij niet alleen verbonden met het op verhaal komen en het eren van de ruimte die dat vraagt, maar ook met het geven van vorm.

Wanneer woorden worden gevonden, kan een verhaal ontstaan. En een verhaal dat gedeeld wordt, kan een helende werking hebben. Wat vorm krijgt, kun je vasthouden. En wat je kunt vasthouden, kun je ook dragen. Soms helpt het om iets tastbaars te hebben: iets dat meedraagt wat er was, wat gemist wordt en wat blijft.

Daarom vind ik het zo bijzonder om sieraden te maken. Ik noem ze wel eens solid stories: tastbare verhalen. Draagbare betekenis, dicht op de huid.

In rouw herken ik een soort alchemie: met de tijd kan loodzwaar verlies langzaam veranderen in iets dat het leven opnieuw ondersteunt. Niet omdat het verdwijnt, maar omdat het een andere vorm krijgt.

Je bent welkom in mijn atelier om samen jouw verhaal te verkennen.