Wie leeft, verbindt zich. En wie zich verbindt, zal ook verliezen. Zo is rouw onlosmakelijk verbonden met liefde — en daarmee met het leven zelf. Verlies kan zich ontvouwen op verschillende lagen: in je lichaam, in je gedachten en emoties, in je relaties en in de vragen die raken aan wie je bent.

Soms is verlies zo groot dat het vraagt om nieuwe betekenisgeving. Dat kan na het overlijden van iemand van wie je houdt, maar ook bij andere vormen van verlies, zoals verlies van gezondheid, identiteit, werk, een relatie of een toekomstbeeld.

In rouw- en verliestherapie is er ruimte om stil te staan bij wat verloren is gegaan, bij wat dat voor jou betekent en bij wat zich in het hier en nu aandient. We onderzoeken hoe het verlies niet hoeft te verdwijnen, maar gedragen kan worden, zodat je het langzaam kunt inweven in je leven.

Ik ben psychosociaal therapeut met bijzondere aandacht voor verlies en rouw. Ik zie rouw niet als iets dat opgelost moet worden, maar als een ervaring die erkenning, ruimte en vertraging vraagt. Ik werk vanuit een persoonsgerichte benadering, waarin jouw unieke ervaring en tempo leidend zijn. Met aandacht voor wat gezegd kan worden én voor wat zich onder de woorden of in het lichaam laat voelen.

Mijn werk beweegt zich in drempelwerelden: in de vroege, rauwe rouw, bij verlies dat identiteit raakt en in overgangsmomenten waarop het oude niet meer past en het nieuwe zich nog niet laat kennen.
Daar mag je verblijven.
Daar mag worden wat zich aandient.